ale ty jesteś drzewo… R. M. Rilke

„Chodzi mi o to, że drzewo wciąż rośnie, a zatem wciąż się zmienia, ale zawsze w jego centrum znajduje się coś niezmiennego.  Najbardziej wewnętrzne spośród jego słojów są tam od czasów, kiedy drzewo było jeszcze siewką; nie widać ich, ale to nie znaczy, że ich nie ma tam, w centrum. Kiedy ze szczytu drzewa wyrasta [...]

Przeczytaj cały Post »

Nie da się żyć wiecznie w kołysce

“Ziemia jest kołyską ludzkości, ale nie da się żyć wiecznie w kołysce.” “Powtórzę tu podstawową rzecz, niezbity fakt. Są książki nadające się tylko dla mniejszości i żadna ilość pochwał tego nie zmieni, ale te właśnie są najlepsze: potajemnie, cichaczem, dyskretnie – najsilniej oddziałują, wyznaczają ton i standard danego czasu.” “Musiałam bronić swojego prawa do pisania [...]

Przeczytaj cały Post »

Niepięknie

“Pamiętaj synku – uczyła mama strusia – żebyś nie chował głowy w piasek. To nie jest żadne rozwiązanie. Ja wiem, że my, strusie, mamy do tego naturalną skłonność i nie raz w życiu jej ulegamy. Szczególnie gdy jesteśmy w trudnej sytuacji, której nie chcemy stawić czoła. Nie namawiam cię, żebyś był bohaterem. My, strusie, jesteśmy [...]

Przeczytaj cały Post »

Tak jak karczuje się lasy…

“Tutaj strzela się do ludzi tak jak karczuje się lasy (…). Tym można tłumaczyć powagę malującą się na twarzach wieśniaków; wyraźnie po nich widać, że nie czują grozy i wkrótce, po zakończeniu obławy, wyjdą ku nam zadowoleni, że wymierzyli sprawiedliwość, obojętni wobec tej dziewczyny, która potknęła się o korzeń śmierci, trafiona jakby harpunem podczas ucieczki, [...]

Przeczytaj cały Post »

Nie mam zasad; mam jedynie nerwy

“Mówię to tu i teraz, aby oszczędzić czytelnikowi rozczarowania. Nie jestem człowiekiem o sztywnym kręgosłupie moralnym (aczkolwiek usiłuję utrzymywać sumienie w równowadze) ani mędrcem; nie jestem ani estetą, ani filozofem. Jestem zaledwie człowiekiem nerwowym, skutkiem okoliczności i skutkiem własnych postępków; ale jestem spostrzegawczy. Jak to raz powiedział mój ulubiony Akutagawa Ryunosuke: Nie mam zasad; mam [...]

Przeczytaj cały Post »

Niezaspokojenie, nadmiar, szczęście?

“Podstawowy sposób, w jaki konsumenci radzą sobie z rozczarowaniem to pozbywanie się przedmiotów je powodujących. Społeczeństwo konsumentów dewaluuje trwałość, zrównuje “stare” z “przestarzałym”, nienadającym się do dalszego użytku i przeznaczonym na wysypisko śmieci. To właśnie dzięki wielkiej liczbie odrzutów i skróceniu dystansu między rozkwitem a zgonem pożądania, fetyszyzm podmiotowy pozostaje przy życiu i zachowuje wiarygodność, [...]

Przeczytaj cały Post »

Identyfikacja

“Jednym z moich sekretów, które dopiero teraz mogą pójść do archiwum, było poczucie obcości, dręczące mnie w Polsce od dzieciństwa.(…) Nie jest to na pewno i nigdy nie była obcość poszczególna, odnosząca się tylko do Polski. Byłbym obcy, gdybym się urodził gdziekolwiek. Ale w Polsce szczególnie trudno jest być obcym, więc teraz, kiedy mogę być [...]

Przeczytaj cały Post »

Rzeczy nie są takie, jakimi się wydają, ale też nie są inne

“Po prostu nie przekonuje mnie, że formuła wszechświata jest przejście z niedoskonałości w doskonałość, od rzeczy drobnych po wielkie. Takie przekonanie jest zapewne najgłębiej zakorzenione we współczesnym świecie. Zgodnie z tą koncepcją nasza moralność wyrasta z plemiennych tabu, dojrzałe uczucia z seksualnego nieprzystosowania w dzieciństwie, myśl z instynktu, umysł z materii, formy organiczne z nieorganicznych, [...]

Przeczytaj cały Post »

Przypowieść XI

“Był sobie pewien szczep, plemię, ale bardzo kulturalne. Członkowie plemienia bardzo kulturalni, kulturalnie szydzili z tabu, które zabraniało – na przykład – przechodzenia pewną ścieżką w piątki. Wobec tego jeden z członków plemienia wybrał się na przechadzkę tą ścieżką właśnie w piątek, rozumując, że nic nie stoi na przeszkodzie, a najmniej owo dawno już zdyskredytowane [...]

Przeczytaj cały Post »

O przyrodzie i człowieku

“Odrywając od spraw małostkowych przyroda nie tylko ogólnikowo daje oczyszczenie i spokój, ale staje się w szczególności wyjątkowo skutecznym lekarstwem na ambicję, miłość własną i próżność.” Henryk Elzenberg, Kłopot z istnieniem. *** “Człowiek jest wolny tak długo, jak długo chce.

Przeczytaj cały Post »