Kanały:
Wpisy
Komentarze

Posty oznaczone jako ‘Pisarz’

“Pewien mędrzec wschodni w swoich modlitwach prosił niezmiennie Boga, by oszczędził mu życia w interesującej epoce. Ponieważ nie jesteśmy mędrcami, Bóg nas nie oszczędził i żyjemy w interesującej epoce. W każdym razie epoka nie pozwala, abyśmy się nią nie interesowali. (…) Wśród tego zgiełku pisarz nie może mieć nadziei, że pozostanie z boku, oddając się [...]

Przeczytaj cały Post »

“Ziemia jest kołyską ludzkości, ale nie da się żyć wiecznie w kołysce.” “Powtórzę tu podstawową rzecz, niezbity fakt. Są książki nadające się tylko dla mniejszości i żadna ilość pochwał tego nie zmieni, ale te właśnie są najlepsze: potajemnie, cichaczem, dyskretnie – najsilniej oddziałują, wyznaczają ton i standard danego czasu.” “Musiałam bronić swojego prawa do pisania [...]

Przeczytaj cały Post »

“A: Zacznę od kwestii z pozoru banalnej. Zauważyłam, że na wieczorach autorskich czytelnicy często pytają o początki pisarskie. Chcą po prostu wiedzieć, jak się zostaje pisarzem. Czy takie pytania zdarzały się także panu? B: Owszem, zdarzały się. Bardzo dobrze to zresztą pani wyraziła, bo mnie się zdaje, że u podłoża tych pytań zawsze, albo prawie [...]

Przeczytaj cały Post »

“Był rok 1961. Mówiliśmy po angielsku. On – swobodnie, ja – z trudem. W dodatku on, Oksford czy Cambridge, mówił z manierą klas wyższych, sepleniąc półgębkiem, nie patrząc na rozmówcę. Wiatr wiejący z Poczdamu, czy też z Jałty, porywał jego monosylaby, nachylałem się po nie i zbierałem pilnie jak jałmużnę. Wracaliśmy z jakiegoś spotkania na [...]

Przeczytaj cały Post »

“O czym marzy felietonista, gdy wzmaga się upał za oknem, z czoła płynie pot, a w głowie rośnie rozpaczliwa pustka? Felietonista marzy o dziennikarzu, który zjawi się nagle, aby wyrwać go z absolutnej duchowej prostracji. Jaką metodą – pytacie? Błogosławioną metodą wywiadu. Zamiast pocić się parę godzin nad pustą kartką papieru, wszystko odwala się w [...]

Przeczytaj cały Post »

“Większość dziś temu zaprzecza. Nie ma rady: Uniwersytet spycha dusze w gęste bajoro lektur, trupich i nudnych, co młodego człowieka, marzącego o pisaniu, przydusza do ziemi i wzlecieć w niebo nie pozwala. Ale źródła całej sprawy – dużo bardziej jadowite. Naprawdę marzymy o tym, by spotkać Dziecko Bogów. Dziecko Bogów to ktoś, komu talent spadł [...]

Przeczytaj cały Post »

“Samotność jest matką doskonałości. To ona czuwała nad budową tercyn “Boskiej komedii” i zrodziła w jedną noc “Improwizację”. To jej zawdzięczał Horacy diamentowy szlif swojej strofy, a Goethe miraże drugiej części “Fausta”. Ona kształciła słuch Flauberta dla rytmu nowej prozy francuskiej i zaludniała pokój Dickensa nieśmiertelnym tłumem. Czymże są wyznania św. Augustyna, jeśli nie monologiem [...]

Przeczytaj cały Post »

Follow

Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.