Littera docet, littera nocet… komizm jest intuicją absurdu

 ”Myślę, że istnieje pewien zmysł humoru, który wspólny jest Europie Centralnej, Rumunom, Węgrom, Polakom, może Czechom. Nasz humor jest jakby z przyrodzenia surrealistyczny, mało racjonalny. Nie ma nic wspólnego z francuskim, ten jest zawsze logiczny- ani z angielskim, chociaż Anglicy lubią nonsens: Lewis Caroll. Ani także z rosyjskim: nie, Rosja to zupełnie co innego! Jest [...]

Przeczytaj cały Post »

Przypowieść XIII

Pewnego dnia, do Świątyni Tysiąca Luster przybłąkał się pies i wszedł do środka. W sali z tysiącem luster zobaczył tysiąc psów. Zjeżył sierść, groźnie zawarczał i obnażył zęby. Tysiąc psów zjeżyło sierść, groźnie zawarczało i obnażyło zęby. Przerażony pies uciekł ze świątyni z następującym wnioskiem: “Świat jest pełen warczących, niebezpiecznych psów”.

Przeczytaj cały Post »

Z dedykacją

“Przecież umysł ludzki potrafi wszystko, gdyż wszystko w sobie zawiera – zarówno całą przeszłość, jak i przyszłość. W końcu co się kryło w dżungli? Być może radość, strach, smutek, oddanie, odwaga, wściekłość – kto to może wiedzieć? Na pewno zaś prawda, prawda obdarta z przebrania czasu. Głupiec popatrzy i odwróci głowę ze wstrętem. Prawdziwy człowiek [...]

Przeczytaj cały Post »

Niepięknie

“Pamiętaj synku – uczyła mama strusia – żebyś nie chował głowy w piasek. To nie jest żadne rozwiązanie. Ja wiem, że my, strusie, mamy do tego naturalną skłonność i nie raz w życiu jej ulegamy. Szczególnie gdy jesteśmy w trudnej sytuacji, której nie chcemy stawić czoła. Nie namawiam cię, żebyś był bohaterem. My, strusie, jesteśmy [...]

Przeczytaj cały Post »

Kłopot z istnieniem

“‘Piękno, to blask prawdy’? Nie myślę. Piękno to nieraz blask, którym świecimy w puste pola naszego poznania.” “Nigdy nie chodzi o strzałę, tylko o napięcie cięciwy, cel jest tylko przyczyną celową; wszystkie cele są tylko po to, by wyzwolić w duszy jej możliwości czysto wewnętrzne: i tylko to wyzwolenie jest cenne” – takie jest moje [...]

Przeczytaj cały Post »

Identyfikacja

“Jednym z moich sekretów, które dopiero teraz mogą pójść do archiwum, było poczucie obcości, dręczące mnie w Polsce od dzieciństwa.(…) Nie jest to na pewno i nigdy nie była obcość poszczególna, odnosząca się tylko do Polski. Byłbym obcy, gdybym się urodził gdziekolwiek. Ale w Polsce szczególnie trudno jest być obcym, więc teraz, kiedy mogę być [...]

Przeczytaj cały Post »

Rzeczy nie są takie, jakimi się wydają, ale też nie są inne

“Po prostu nie przekonuje mnie, że formuła wszechświata jest przejście z niedoskonałości w doskonałość, od rzeczy drobnych po wielkie. Takie przekonanie jest zapewne najgłębiej zakorzenione we współczesnym świecie. Zgodnie z tą koncepcją nasza moralność wyrasta z plemiennych tabu, dojrzałe uczucia z seksualnego nieprzystosowania w dzieciństwie, myśl z instynktu, umysł z materii, formy organiczne z nieorganicznych, [...]

Przeczytaj cały Post »

Mistrzowie i posłuszeństwo

“Zawsze chciałem spotkać świętego starca, który by mnie nauczył, jak żyć. I nie spotkałem go nigdy. A przecież żyję już dość długo i obracałem się po świecie. A może moje oko nie widzi świętości tam, gdzie dostrzegają ją inni? Skądinąd świętych starców przecież nie brakuje. Niektórzy ogłaszają się nawet w gazetach. Ludzie nie wiedzą, jak [...]

Przeczytaj cały Post »

Czym są chwile

“Wszystkie dzieła sztuki znajdujące się w naszym pokoju były pochodzenia chińskiego: wycinanki w korku i akwaforty, samurajskie szable, małe, jedwabne parawany. Podochoceni rybacy byli ostatni z wesołej gromadki porcelanowych figurek, lalek i pingwinów w kapeluszach, która stopniowo wykruszała się, padając ofiarą niezdarnych gestów lub konieczności prezentów urodzinowych dla różnych krewnych. Jeśli idzie o porcelanę, niezwykle [...]

Przeczytaj cały Post »

O fikcjach

Na podsumowanie roku z WordPressem, wypisy z miejscami interesującego eseju “Formy zapomnienia” Marca Augé. “Jeśli definiujemy innych jako żyjących w pewnego rodzaju fikcji (w którą, nie zapominajmy, wkracza wiele różnych postaci: bogów, duchów, czarodziei…), to tym samym określamy samych siebie jako obiektywnych obserwatorów, uważających, aby nie wkraczać w historie innych, nie narzucać im ról; tak [...]

Przeczytaj cały Post »